วู้ๆๆๆ

คิดถึงจังไดอารี่

ฉันหายไปจากการเขียนไดมานานนนนนนแสนนนนนนนนานนนนนน

วันนี้ลองกลับมาเขียนใหม่ดูซิ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ 7 เป็นวันที่ฉันต้องมาทำโอทีที่บริษัท

ซื้อของกินมาเยอะแยกเลย ก็เป็นของที่ไอ้อ้วนมันสั่งทั้งนั้น

เราจะมากินด้วยกันนะหมูอ้วน

มาถึง เจอหน้า ทะเลาะกันอีกแล้ว กับเรื่องเดิมๆ

เมื่อไหร่เรื่องนี้มันจะหายไปจากชีวิตเราซักที

ทำไมเธอไม่ปล่อยให้เค้าหายไปจากชีวิตเราซักทีนะ

แล้วฉันจะทำอะไรได้

ฉันคงทำได้เพียงไม่คิดมากใช่มั้ย

ฉันคงทำได้เพียงเชื่อใจเธอทั้งๆที่รู้ทั้งรู้ว่าเธอยังปล่อยให้เค้าวนเวียนอยู่ในชีวิตของเราไม่หายไปไหน

ฉันคงทำได้เพียงรอ รอ รอ ให้เธอค่อยๆลืมเค้าไปเองใช่มั้ย

รอแบบไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

รอแบบไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้มั้ย

รอ...

รอ....